عدالت اجتماعی در تصمیمات برخی صاحب منصبان جایگاهش کجاست ؟
عدالت اجتماعی در تصمیمات برخی صاحب منصبان جایگاهش کجاست ؟

عامل اصلی حذف یا کمرنگ شدن"عدالت اجتماعی" از صحنه ی فعالیت های این است عدالت اجتماعی رابطه مستقیم یا پیوندی بی واسطه با موسسات خیریه یا صدقات روزانه ندارد بلکه موضوعی مطالبه گرانه و مسئولانه بوده که مرکز توجه ارزش های متمایز فردی درنوع دیدگاه به همنوعانی است که با نگاه عادلانه می توان با آنها پیمان عدالت اجتماعی را نوشت و اجرایی کرد.

مورخ مصری بن ایاس در کتاب وقایع تاریخی اش می نویسد: در دوره ملک کامل جادوگری از مغرب آمد در شبانگاهی با ترفندهای ظریف و شگردهای لطیف با زیرکی نمکین تعدادی از همشهریان ما را متقاعد کرد که جنگلهای بزرگی که باغ های پرثمر و کشتزارهای سرسبز با نهرهای روان و حیوانات و دام های پرفایده و پرندگان کمیاب در آن فراوان است برای فروش دارد جادوگر گفت و گفت تا اینکه مشتریان زیادی فی المجلس بهائی را پرداختند و ندیده، پسندیدند درآن باغ به خواب رفتند و اما صبح که بیدار شدند دیدند که نه از جنگل اثری است و نه از فروشنده ی خوش سخن خبری اما اکنون آیا این داستان بی شباهت به قول های شب های انتخابات در منطقه ی ما نیست.

شواهدی از قالب کردن گزینه ی بدلی و تبدیل نظر و حرص و طمع و ضایع کردن اموال عموم با توجیهاتی از این دست بدست افرادی که ناگهان به منصبی دست پیدا می کنند ولی با شیوه های مدرن تری باج وخراج می گیرند فراوان می شود پیدا کرد و با این حکایت در بخش هایی مقایسه نمود. بخصوص وقتی که وقتی جانب ادعاها غالباً دعواهای انتخاباتی و رسیدن به میز وصندلی اداری گاهی همین ماجرا را تداعی می کند. و نه بیشتر است.

اولین سوال که ممکن است در هنگام خواندن مقدمات این نوشتار به ذهن گیرنده مطلب خطور کند، این است راستی چرا از اینگونه اتفاقات “تکرار” می شود؟

عامل اصلی حذف یا کمرنگ شدن”عدالت اجتماعی” از صحنه ی فعالیت های این است عدالت اجتماعی رابطه مستقیم یا پیوندی بی واسطه با موسسات خیریه یا صدقات روزانه ندارد بلکه موضوعی مطالبه گرانه و مسئولانه بوده که مرکز توجه ارزش های متمایز فردی درنوع دیدگاه به همنوعانی است که با نگاه عادلانه می توان با آنها پیمان عدالت اجتماعی را نوشت و اجرایی کرد. و اما عدالت اجتماعی چیست؟ وقتی همه ی افکار و رفتارمان بر پایه ی اهتمام و رعایت ارزش عدالت و موازین شاخصی باشد و نه شخصی گامی بسوی عدالت برداشته ایم، این باعث می شود که فرد به نیازها، خواسته و الزامات دیگران پایبند باشد. تا موازنه ها واعتبارات و اعتمادها میان طرفهای متنوع جامعه برقرار باشد.

علوم انسانی به طور کلی به ویژه در جامعه با هدف فراهم آوردن یک زندگی اقتصادی، بهداشتی و آموزشی منطبق بر معیارهای شناخته شده که تحت شاخص های عدالت اجتماعی، برای دستیابی به سعادت رفاه و کمال بشر کوشیده است آن نگاه را چارچوب دار و هدفمند کند.

زیرا ایده عدالت یکی از مسائل حیاتی مهم و رایج مورد انتظار در رفتار اجتماعی است. و حتی می تواند چهره های واقعی مختلف افراد را حتی در همان جامعه را عینیت بخشیده و معرفی کند در حالیکه این روند می تواند رابطه بین مفاهیم برادری و برابری را تنظیم کند و از وجود تعادل بین طرفین در تصمیم گیری ها اطمینان حاصل نماید.

اینگونه از دیدگاه اسلام در مورد عدالت، می توان استنباط کرد که ساختن جامعه ی مسلمین تنها در صورتی با ادعای مسلمان بودن سازگار است که فرد به حق قانونی و وظایف خویش در جامعه متعهد باشد.(اکنون باید برای درک نرخ میانگین عدالت باید ببینیم که حقوق، مطالبات و شایستگی ها عامه چه سرنوشتی دارند؟ و مجریان عرفی و رسمی عدالت اجتماعی در این میان چه نقشی بر عهده دارند؟ و کارکرد خود را دراین عرصه چگونه به نمایش می گذارند؟

از منظری عدالت اجتماعی به معنای اعطای هر چیزی به کسی است که شایسته آن است، توزیع مزایای مادی و معنوی در جامعه و ارائه نیازهای اساسی اولیه این ها همچنان به معنی برابری فرصت هاست؛ به این ترتیب هر کسی فرصتی برای بهره گیری از مزایای اجتماعی شدن با توجه به تفاوت های فردی در اختیار دارد.

بسیاری از اندیشمندان موضوع معتقد هستند: برای دسترسی به عدالت اجتماعی در جامعه، مدافعان منافع عمومی یا”نمایندگان رسمی عدالت اجتماعی” باید از هرگونه منفعت طلبی شخصی برحذر باشند و به جای درگیری و چانه زنی برای امتیازات و مصالح فردی باید در جهت مراقبت از منافع عمومی و توزیع مطلوب توانمندی حق طلبانه، خود را برجسته نشان دهند تا در نظام اجتماعی و موسسات عمومی جامعه بعنوان یک مسئول هرم عدالت اجتماعی را پایدار و بدور از حواشی نگه دارند.

شاخص های مرتبط با عدالت اجتماعی

برخی از اقدامات ضروری که استحکام زیر ساخت عدالت اجتماعی و میزان رشد آن را در جامعه تعیین می کندعبارتند:

توزیع درآمد در میان افراد در سطح ملی یا محلی بر اساس طبقه بندی های استاندارد: مانند وضعیت اجتماعی، اقتصادی، شغل، جنسیت، محل سکونت و از مهمترین معیارهای برابری در جامعه محسوب می شود.

برابری در توزیع دارایی؛ که تنها شامل سرمایه ی نقدی نمی شود بلکه همچنین دارایی غیرنقدی مانند زمین و ساختمانها و باغ و امثال آن نیز هست. که عامل همبستگی قوی و مثبت بین توزیع درآمد و توزیع دارایی محسوب می شود. این عوامل تا حد زیادی وضعیت اجتماعی و نفوذ سیاسی را تعیین می کنند و رعایت عدالت در اینها نیز تثبیت کننده آرامش جامعه می باشد.

برابری در توزیع فرصت های شغلی در هر جامعه ی توسعه یافته و در حال توسعه در جهان امروز، توزیع صحیح و اصولی فرصت های شغلی عامل اصلی توزیع درآمد است که شاخص کلیدی و اصلی عدالت اقتصادی و اجتماعی است.

برابری حق دسترسی به شبکه داده های مختلف اجتماعی، دانش، اطلاعات مربوط به امتیازات، مجوزها، مزایا، تسهیلات و… که مربوط به زمینه ورود به فعالیت های مختلف اقتصادی، فرهنگی، کیفیت آموزش در نهادها و مناطق مختلف است. آموزش و پرورش از جمله آموزش حرفه ای و آموزش بزرگسالان یک عنصر مهم در حصول اطمینان از فرصت شغلی مناسب و تحرک اجتماعی، تعیین کننده مهم در تعریف موقعیت اجتماعی در بسیاری از جوامع و یک منبع مهم عزت نفس است. که در سایه نهضت اطلاعات، دستیابی به فناوری های کمک کننده، عامل در ارزیابی نابرابری در ارتباط با آموزش وداده پردازی ها بشمار می رود.

دسترسی به توزیع برابر خدمات بهداشتی، امنیتی، اجتماعی و محیط امن؛ شاخص های متعارف برای زندگی خوب، مانند: میزان امید به زندگی، نرخ مرگ و میر کودکان، تفاوت وضعیت کیفی و اقتصادی – منطقه اجتماعی و مسکونی، با استفاده از داده های دیگر را برای شناسایی و اندازه گیری نابرابری در توزیع تمام عناصر اجتماعی به اعضای جامعه فراهم شود. علاوه بر این، دسترسی به خدمات بهداشتی و تسهیل، و خدمات اجتماعی، و به منظور حفظ و رشد شخصیت آحاد جامعه حسب توانمندی و علاقه”

برابری در فرصت های مدیریتی ، چرخش نخبگان، میدان دادن به جوانان، مشارکت فعال اجتماعی؛ شایسته سالاری و اتخاذ شیوه ای که در آن قدرت نوسازی مدیریت روش ها، سازماندهی روز آمد و توزیع سهم نقش بین گروهها واقشار مختلف جامعه، رضایت بخش کردن نقش پذیری، درونی کردن انجام وظایف با توجه به میزان تعهد ومسئولیت پذیری و پاسخگویی و امتیاز بندی بندی مهارتها در جایگاه ترقی با توجه به صلاحیت های حرفه ی در نردبان اجتماعی، غیر قابل غفلت است.

انتهای پیام//